Давлату Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон тӯли солҳои истиқлолияти давлатӣ ба рушди низоми тарбияву ташаккули насли солим ва фароҳам овардани шароит барои зиндагии арзандаи ҳар як шаҳрванд аҳамияти махсус медиҳад.

Давлат ва Ҳукумат ба раванди омода намудани кадрҳои соҳаҳои гуногуни хоҷагии халқ дар давоми солҳои истиқлолият бо давлатҳои ҷаҳон созишномаҳо баста барои дастгирии ҷавонони болаёқату соҳибистеъдод шароитҳои муайян муҳайё карда истодааст. Масъалаи ҷиддии ҳаёти имрӯза дар ҳақиқат тайёр ва тарбия намудани кадрҳои ба талаботҳои сатҳи ҷаҳонӣ ҷавобгӯ мебошад.

«Бо мақсади эмин нигоҳ доштани давлату миллат аз таҳдиду хатарҳои замони муосир ҷавонони мамлакатро зарур аст, ки донишҳои сиёсиашонро пайваста мукаммал гардонанд, аз тахаввулоти босуръати ҷаҳони имрӯза мунтазам огоҳ ва барои ҳимояи манфиатҳои милливу давлатӣ доим омода бошанд»(Эмомалӣ Раҳмон).

Пеш аз ҳама, шукргузорӣ мекунам, ки имрўз миллати тоҷик  ба Истиқлолият расидааст ва замину осмони мо ором ва аз ҷангу хунрезиҳо озод мебошад. Халқи миллати тоҷик таърихи кўҳан, маданияту фарҳанги баланд, мутафаккирони бузург ва фарзандони қаҳрамон ҳадя кардааст. Истиқлолияти давлатии миллати тоҷик, ки бо пуштибонии фарзанди қаҳрамони миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати тоҷикон, Пешвои миллат, Президенти Тоҷикистон, Ҷаноби Олӣ, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пойдор асту рўз ба рўз рушд ёфта истодааст.   

Дар васоити ахбори оммаи баъзе кишварҳои “дӯст” нисбати Тоҷикистон бисёр иттилоои бардуруғ паҳн мешавад ва дар баъзеи онҳо даъво мекунанд, ки гӯё Тоҷикистон кишвари таъминкунандаи маводи мухаддир аст ва аз Афғонистон бо тариқи кишвари мо ба дигар кишварҳои дуру наздик маводи мухаддир мегузарад. 

Он гуна, ки Асосгузори Сулху Вахдати милли - Пешвои миллат, Президенти кишвар Эмомалӣ Раҳмон таъкид кардаанд, «ҷомеаи мо ҷузъи ҷудонашавандаи ҷомеаи ҷаҳонист ва таъсири ҷараёнҳои ифротии навзуҳур тавассути шабакаи интернет ва дигар воситаҳои иттилоотӣ ба шуури баъзе ҷавонони ноогоҳи мо низ эҳсос мегардад. Як қисми ҷавонон дар пайравӣ аз ҳамин андешаҳои ифротӣ ҳатто арзишҳои миллиро аз нигоҳи маҳдуди худ ширку бидъат эълон кардаанд».

Таърих гувоҳ аст, ки яке аз роҳбарони ҲНИТ Муҳиддин Кабирӣ ҳамчун яке аз арабшиносӣ машҳур шинохта мешуд. Аммо ӯ дар давраи ҷанги шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон қарор надошт, яъне дар давлатҳои тинҷу осуда дар шаҳри Маскав бо тиҷорат машғул буд. Вақте, ки давлат орому осуда гашт ӯ ба Тоҷикистон баргашт. Таърих ҳаргиз фаромӯш намешавад. Ҳодисаҳои солҳои 90 – уми асри гузаштаро маҳз ҳамин ҳизб роҳбари карду сабабгори фоҷиҳои мудҳиш гашт.   

Аз муҳаббат то хиёнат, аз ватандорӣ то беватанӣ, аз бунёдгузорӣ то харобкорӣ, чун аз некӣ то бадӣ як қадам роҳ аст.  Дирӯз  Ҳаким Қаландаров қумондон буд, ҳоло даст ба ободии ватан задааст. Дар ноҳияи Панҷ ӯро пайдо кардан душвор аст. Гоҳ сари замини пахта, гоҳ сари ҳавзи моҳипаварӣ, гоҳи дигар дар коргоҳи қумшӯиву хонасозӣ чеҳраи ӯ ба чашм мерасад. Мо ӯро дар бинои хуштарҳе сари дастурхони пурнозу неъмат пайдо кардем. Мурғҳoи марҷону хонагӣ, гулмоҳӣ, гӯшти гӯсфанду гову заргӯш ҳамаи ҳосили заҳмат ва дастони ӯ буданд. Фосила аз ин дастурхони пурнозу неъмат ва он дастархони дирӯз холӣ аз нон низ як қадам аст. Ва ҳамин як қадам аст, ки он соҳили рӯдхонаи Панҷи ғарқи гирдоби оташи ҷангу куштор ва ин соҳили пурмавҷ аз хандаи тифлонро аз ҳам ҷудо месозад. 

Полковник Хайриддин Ахматов фарзанди барўманди тоҷик рузи 2- юми декабри соли равон дар яке аз задухурдхои мусаллахона бо қочоқчиёни маводи мухаддир  вафот кард. Дар махалли задухурд чор  автомати калашников ва беш аз 33- кило маводи мухаддир ёфт гардида он мусодира карда шудааст. Ин ҳодисаи мудҳиш  2-юми декабри соли равон дар деҳаи Лолазори нохияи Фархор ба вуқўъ омада, фармондеҳи қисми низомии неруҳои марзбонии Тоҷикистон полковник Хайриддин Аҳматов ба ҳалокат расид. Ин задухурд бо қочоқбарони афғон ба вуҷуд омадааст. Маросими дафни полковник дар зодгоҳаш ноҳияи Фархор ба вуҷуд омада, 3- юми декабр ба хок супорида шуд.

Дар доираи нақша-чорабиниҳои кафедраи адабиёти классикии тоҷик санаи 15-уми декабр дар толори факултети филологияи тоҷик маҳфили илмӣ тарбиявӣ таҳти унвони «Хайём, ки хаймаҳои ҳикмат медӯхт» бахшида ба бузургдошти олими маъруф, шоири рубоисаро ва ҳакиму файласуфи миллати тоҷик Ҳаким Умари Хайём бо иштироки донишҷӯёни курсҳои дуюм ва сеюм доир гардид.